Anti-aging, Healthy Aging, Longevity 2

Met de inleiding van de vorige 2 afleveringen heb ik getracht een scheiding te maken tussen de verschillende soorten van anti-aging. Focust de cosmetische specialist zich vooral op de buitenzijde, de anti-aging arts kijkt eerder van binnen, dan wel beide zijden. Ieder dus z’n eigen “insteek”. De benadering van buiten is een doorgaans vrij kostbare, maar levert bij de juiste behandelaar ook goede resultaten in korte tijd. De benadering vanuit de binnenzijde is er een van langere adem, die meer een aanpassing van de levensstijl vergt. Vaak meer sporten, anders eten, wellicht een hormonale aanvulling samen met anti-aging supplementen en zo nodig vooral stoppen met roken.

Waar komt het idee van anti-aging eigenlijk vandaan, wie heeft het bedacht, hoe omvangrijk is de anti-aging markt?

Eigenlijk was er in de tijd van de oude Egyptenaren al sprake van anti-aging. Ogenschijnlijk was er veel aandacht voor het “Hiernamaals” , gevisualiseerd door de tot aan de hemel reikende piramides met hun zeer bijzondere indelingen en ruimtes. Deze dan weer overladen met sieraden, voeding, zaden en kruiden die de Farao na zijn reïncarnatie moesten voorzien van de belangrijkste levensbehoeften. Toch was er ook heel veel aandacht voor het wel en wee tijdens het leven. Bijzondere elixers werden bedacht om langer vitaal en vruchtbaar te blijven en ook het uiterlijk was van groot belang. Olijven waren allang bekend maar zeker ook de helende krachten van de bladeren van de olijfboom die het uiterlijk mooi en jong moesten houden. Hele wanden zijn er vol van geschreven in hun unieke hiëroglyfenschrift. En dan nog de ezelinnenmelk…

Door de eeuwen heen bedachten de alchemisten de meest vreemde toverdrankjes die het onsterfelijke leven moesten brengen. Of het nu ging om het injecteren van goud, het eten van testikels of hersenen van levende apen of allerlei andere vitale delen van potente dieren zoals de inmiddels zeer zeldzame tijgers of neushoorns (wellicht ook mensen). De Chinezen weten van geen ophouden en bedenken allerlei toch zeer bedenkelijke formuleringen. Jammer eigenlijk, er is bij hun zoveel kennis over de plantenwereld met zeer goede producten, maar toch moeten nog veel, vaak uiterst unieke dieren het ontgelden. Zo zouden haaienvinnen potentieverhogende krachten bevatten. Derhalve worden haaien massaal gevangen, van hun vinnen ontdaan en veelal het nog levende karkas gewoon teruggeworpen in de oceaan. Het vreemde is dat de vinnen tegenwoordig een bestanddeel bevatten wat alles behalve goed is voor de potentie: kwik! En dan spreken we niet over zeer kleine hoeveelheden. Een kop haaienvinnensoep kan 42 keer meer dan de toegestane hoeveelheid bevatten! Tja, daar gaat je libido… en daar komt je Alzheimer of multiple sclerose. Gelukkig zijn er ook heel veel goede producten te vinden in de Chinese of Indische geneeskunst. Maar koop ze wel van een vertrouwd adres. Vaak worden er veel te veel pesticiden of dioxines in deze producten gevonden, los van het overschot aan zware metalen.

In de Westerse wereld is anti-aging nog maar sinds kort een echte wetenschap. Natuurlijk waren er de diverse zoektochten naar de “Fountain of Youth”, hele expedities werden er ondernomen naar de Tibetaanse hooggebergtes om “Shangri La” te vinden. Daar leefden, volgens de legendes, mensen zonder oud te worden. Inmiddels weten we dat bij die volkeren het oud worden als extra status geldt. De ouderen en wijzen zijn zeer gerespecteerd en participeren volop in het leven. Dat in tegenstelling tot onze Westerse cultuur waar ouderen als een soort lastige kostenpost worden opgevoerd in de begroting. “Dag jongen, je wilt even met opa spreken? Dan moet je naar de mannenafdeling, daar zit opa op een kamer met een paar andere opa’s”. Nederlandse ouderenverzorging op z’n kromst. Stop ze weg, zorg dat ze niet te veel kosten en wacht tot ze stoppen met hun oh zo waardevolle leven! Over respect gesproken…

Klatz en Goldman zetten Anti-Aging op de kaart

Dr. Ronald Klatz dacht daar anders over toen hij, samen met Dr. Robert Goldman, begin negentiger jaren de Amerikaanse artsenorganisatie A4M oprichtte. Hij bedacht de term “anti-aging” als een nieuw specialisme voor artsen die vooral een focus hadden (of toen nog moesten krijgen) op het tegengaan van het vroegtijdige verouderingsproces van het lichaam. Vanaf dat moment ging het erg snel, sterker nog, er werd historie geschreven. A4M (American Association of Anti-Aging Medicine) begon met het organiseren van congressen. Van enkele honderden inmiddels uitgegroeid tot zo’n 4000 artsen per keer. En impact had het. Volgens schattingen is 60% van de Amerikaanse 65-plussers op de één of andere manier bezig met anti-aging. De markt groeit per jaar met 9,5% en heeft inmiddels een jaaromzet van 70-miljard. Ook in de omringende landen is dit fenomeen doorgedrongen, eigenlijk ook wel noodzakelijk. Het is geen Hollywood-hype maar gewoon noodzaak. Als je de statistieken er op naslaat en evalueert hoeveel mensen bij het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd eigenlijk klachtenvrij zijn, dan is dat toch wel een triest nummer geworden. Het aantal mensen die standaard iedere dag medicijnen neemt om de een of andere kwaal te onderdrukken vertoont een vergelijkbaar beeld. Vooral medicatie tegen cholesterol en hoge bloeddruk blijken goudmijnen voor de farmaceutische industrie. Terwijl ze in nagenoeg alle gevallen levensverkortend werken. De farmaceut is doorgaans niet geïnteresseerd in oplossingen, hij wil patiënten die voor de rest van het leven hun chemische pillen blijven slikken. Vraag: “komt een verhoogd cholesterolniveau voort uit een lichamelijk gebrek aan statines?”. Natuurlijk niet, niemand trapt in zo’n onnozele suggestie. Oh, maar er wordt wel voor miljarden per jaar van die chemicaliën verkocht dus ook voorgeschreven!

Anti-Aging artsen werken anders

Gelukkig steeds minder door de anti-aging arts. Hij of zij houdt zich bezig met preventieve en regeneratieve medische zorg. De andere vraag luidt dan: “waarom is het cholesterol te hoog (of te laag)?”. Daarna wordt uitsluitend de oorzaak aangepast, bij die aanpak passen zelden statines. Sterker nog, mensen met een laag cholesterolgehalte worden nooit oud. Studies tonen allang aan dat mensen met het laagste cholesterolniveau een twee maal grotere kans hebben te overlijden aan eender welke aandoening dan mensen van het hoogste niveau. De testgroepen waren verdeeld in 4 gelijke delen. De twee middelste groepen kwamen het beste uit de studie. Laag bleek dus 2x gevaarlijker dan zeer hoog. Worden echter zaken als stress management, hormonale niveaus, anti-oxidanten en inflammatoire waardes meegenomen in de behandeling dan blijkt dat cholesterol slechts een uiterst geringe invloed heeft op onze gezondheid. Een nog groter voordeel van deze aanpak is het vermijden van de ontelbare bijwerkingen van cholesterolverlagende medicatie. Je kunt zelfs zeggen dat deze medicatie 100% pro-aging is! In een andere aflevering zal ik meer in detail gaan over cholesterol en de ontelbare misvattingen er over. Dat zou wel eens een complete aflevering kunnen worden. Maar statines passen zeker niet in een longevity filosofie.